Koeien en potstal
Koeien en potstal
De koeien stonden in de winter in een verdiept aangelegde potstal.
In een potstal werd de mest niet dagelijks verwijderd, maar langzaam “opgepot”.
De boer legde verse lagen strooisel over de mest, meestal heideplaggen.
Dat zijn stukken heide met wortels en een laagje zand, die de mest en urine opnamen.
Zo ontstond een dikke, vochtige laag, die dienstdeed als ligbed voor de koeien.
In de loop van de winter kon deze laag wel een meter hoog worden.
In het voorjaar werd de stal volledig geleegd en de goed gerijpte mest gebruikt als natuurlijke bemesting op het land.
Zo werd de arme zandgrond vruchtbaar en ontstond het typische essenlandschap van Twente. Het duurde overigens wel heel lang voordat dat stuk heide zich voldoende hersteld had om daar weer plaggen te kunnen steken.
In het volgende verhaal praten we over varkens, paarden en kippen die de boeren hielden.
