Werktuigen van vlas naar garen

Werktuigen van vlas naar garen

Het maken van linnen uit vlas was een lang en zwaar proces.

Eerst werd de grond klaargemaakt en werd het vlaszaad gezaaid.

Ongeveer 100 dagen later kon het vlas worden geoogst en gedroogd, zoals in het vlaskapelletje.

Daarna moest de vlaszaadbol worden gescheiden van de stengel, dit heet repelen.

Soms werden de stengels een tijd op het land gelegd of ondergedompeld om te roten.

Roten betekent dat de bast loskomt van de vezel, omdat de lijmstof pectine oplost.

Het roten duurde 1 tot 2 weken, stonk en vervuilde het water.

Daarna werd het vlas weer gedroogd.

Om het vlas te spinnen tot garen waren nog een paar stappen nodig:

• Braken: de bast werd in stukjes gebroken.

• Zwingelen: laatste stukjes bast werden verwijderd.

• Hekelen: de vezels werden parallel gelegd en pluizen verwijderd.

Veel van de apparaten die hiervoor werden gebruikt, zie je rechtsboven op de plank, net onder de zolder.

Daarna kwam het spinnen: de vezels werden soms vooraf op een spinrok gebonden of direct vanuit de bos vezels getrokken en tot draad gesponnen.

Het garen werd op klosjes gewonden, klaar voor het weefgetouw.

Het spinnen was meestal werk van vrouwen en kinderen.

Het spinnenwiel verving rond 1300 de spintol en spinsteentjes.

Hiermee kon de boerin sneller en gelijkmatiger draad maken.

In het volgende verhaal gaan we iets vertellen over koeien die ’s winters in het Los Hoes in een potstal leefden.